روان شناسانه
نویسنده: سعید فرمانی - ۱۳٩٢/۳/٥

"من کیم؟" را چندی است کنار گذاشته‌ام، به این می‌اندیشم که "چه کسی می‌‎خواهم باشم".

 

 

نویسنده: سعید فرمانی - ۱۳٩٢/۳/۳

یک دوست به شما زنگ می‌زند که با هم به تفریح بروید. بنا به دلایلی نمی‌خواهید بروید و همچنین نمی‌خواهید دلیلتان را شرح دهید. لذا  از وی عذر خواهی می‌کنید و به دروغ می‌گویید که حوصله هیچ کاری را ندارید. 10 دقیقه از این ماجرا می‌گذرد و شما دارید به این فکر می‌کنید که چرا بی حوصله‌اید و چکار کنید که حالتان بهتر شود!!!  یعنی ذهنتان آن چیزی را که به زبان آوردید (حتی به دروغ) جدی گرفت و احساسات متناظر با آن کلمه را به شما تقدیم کرد. به عبارتی جناب ذهن فراموش کرد که شما واقعاً بی‌حوصله نبودید و فقط برای اینکه درخواست دوستتان را نپذیرید یک دروغ سر هم کردید (البته بگذریم از مشکل رک نبودنمان).
     دوستتان حالش خوب نیست، نگران و افسرده شده، شما هم برای اینکه با وی همدردی کنید از مشکلات خودتان می‌گویید و کمی هم خودتان را ناراحت جلوه می‌دهید، 10 دقیقه بعد حالتان واقعاً بد است و نمی‌دانید چرا و چه اتفاقی افتاده!!!
     متنی را به پست الکترونیک یکی از دوستان می‌فرستید، هیچ منظور خاصی در هنگام ارسال این مطلب در ذهنتان نیست فقط چون جالب به نظر می‌آید آن را برای وی ارسال می‌کنید. اما بعد از اینکه مطلب را ارسال کردید این فکر به ذهنتان خطور می‌کند مبادا دوستتان فکر کند شما فلان منظور را داشته‌اید و سناریو خاصی را در ذهن بپروراند. روز بعد فرض شما  در مورد سناریو احتمالی دوستتان می‌شود منظور خودتان از ارسال آن ایمیل!!!
     در یک فیلم نقش معتادی را بازی می‌کنید که در حال مصرف مواد است، در همان لحظه این سناریو به ذهنتان خطور می‌کند که من آدم بدبخت و معتادی هستم. عواطف منفی در مورد خودتان به شما هجوم می‌آورند و شما را تحت تأثیر قرار داده و به طور جدی غمگین و پریشان می‌کنند!!! حتی ممکن است از خودتان بپرسید چه شد که معتاد و وابسته شدم؟ مردم به من چطور نگاه می‌کنند؟ و........
     اگر مغز ما را (یا حداقل من را) یک زمین شیب‌دار با یک سری آبراهه فرض کنیم، این زمین تمایل دارد آب‌های جاری بر سطح خود را در این مسیرها و در راستای شیبش منحرف کند. این مسیرهای ذهنی با توجه به تجاربمان در دوران گذشته شکل گرفته و ذهن ما تمایل دارد که رویدادهای جدید را در راستای ردهای به جا مانده از همان رویدادهای قبلی درک کند.
     به خودم می‌گویم: حواست باشه در دام مسیرهای ذهنیت گیر نیوفتی.