روان شناسانه
نویسنده: سعید فرمانی - ۱۳٩٢/٦/۱٧

الان دارم به فیلم‌های جالبی که تا به حال دیدم فکر می‌کنم.

Eternal sunshine of the spotless mind

Face off

Memento

Birth

,…….

از دیدگاه من مضمون اصلی همه فیلم‌ها هویت هستش. اینکه به چه چیزی می‌گیم هویت؟ هویت شخصی در کجای ما قرار داره؟  و......

آیا من امروز همون من 10 سال پیشم؟ اگر برم جراحی پلاستیک کنم و شبیه تقی شم، من سعیدم یا تقی؟ اگه مغز نقی رو با تمام اطلاعاتش به من پیوند بزنن من سعیدم یا نقی؟ اگه مغز منو پاک کنن و اطلاعات ذهن نقی رو داخلش بزنن چی؟ اگه سمت چپ مغز نقی و سمت راست مغز علی رو توی کله من جا کنن من نقیم، علیم یا سعید یا یه آدم دیگه؟ اگه کلاً ذهنم فرمت شه و اطلاعاتش پاک بشه من همون سعیدم یا یه آدم جدید می‌شم؟ این "من"ی که می‌گم یا این "سعید"ی که می‌گم چه فصل ممیزه‌ای از نقی داره؟ آیا این فصل ممیز فیزیکی و بدنیه یا غیر مادیه؟ آیا از جنس خاطره هستش؟ آیا یه خط سیر در طول زمانه؟ آیا حافظه من هستش؟

چطور میشه گفت سعید فعلی همون سعید 10 سال پیشه؟ آیا صرف داشتن و یا تصور تداوم روانشناختی میتونه دلیلی بر این باشه که من همونم که 10 سال پیش بودم؟ آیا میتونیم بگیم احساس هویت حاصل تداوم روانشناختیه؟ اگر اینطوریه نقش حافظه در این تداوم چیه و چقدر میتونیم بهش اعتماد کنیم؟

قریب به 2 ساله که دارم خودمو به عنوان یه ابژه مورد مشاهده قرار میدم و مشاهداتم رو ثبت میکنم. مشاهداتم رو چندین بار مطالعه کردم و هر بار متعجب میشم از اینکه چطور با این همه تضاد و تغییر در طول این 2 سال، ذهنم در لحظه احساس یکپارچه ای واسم میسازه! چطور ذهن من داره خاطرات ناهمساز رو تحریف و یا مخفی میکنه! و چطور فریب ذهنم رو باور میکنم!

آیا هویت داستانیه که ذهنم سر هم کرده و نوعی توهمه؟