روان شناسانه
نویسنده: سعید - ۱۳٩۱/٢/٦

در حین وبگردی بودم که به خبری برخوردم که برایم جالب بود و تصمیم گرفتم در بلاگم ذکرش کنم. این خبر در مورد سه دلیل عمده ای که افراد برای خود تنبیهی (Self Punishment) دارند.

سه دلیل برای تنبیه خود

1-     من شایسته رنج بردن هستم. فرض اساسی در روانشناسی این است که افراد علاقه مندند احساسات خوبی داشته باشند و از احساسات بد دوری کنند اما گاهی اوقات افراد کارهایی را انجام میدهند که احساسات بد را افزایش بدهد، مانند گوش دادن مکرر موسیقی غمگین. تحقیقات انجام شده به وسیله جان وود و همکاران بیان میکند افرادی که عزت نفس پایینی دارند برای ترمیم احساسات بدشان کمتر برانگیخته میشوند. چرا باید این طور باشند؟ همسو با تئوری خود تاییدی، (که تاکید میکند افراد به طور کلی با حالتی که مشابه با خود انگاره شان است راحتی بیشتری احساس میکنند) محققان دریافتند که شرکت کنندگان با عزت نفس کم، برای احساسات خوب کمتر برانگیخته میشوند چونکه احساسات خوب متناقض با خود انگاره منفیشان است و آنها احساس میکنند که شایسته احساسات خوب نیستند.

2-     رنج بردن از من انسان بهتری میسازد. درد، صرفا یک احساس جسمانی فیزیکی که نشان دهنده بیماری یا آسیب باشد، نیست. در بسیاری از فرهنگ ها درد کشیدن موجب تصفیه و پاکسازی جنبه های نامطلوب خود میشود. در تحیق انجام شده به وسیله باستین و همکاران شرکت کنندگان به طور تصادفی در دو گروه قرار داده شدند. در یک گروه شرکت کنندگاه آموزش دیدند که یک گناه اخلاقی را به یاد بیاورند، و در گروه دیگر از شرکت کنندگان خواسته شد که یک واقعه طبیعی را به یاد بیاورند.  نتایج نشان داد آنهایی که درحین یاد آوری یک گناه اخلاقی بودند دستشان را به مدت بیشتری در آب یخ نگه میداشتند. قابل توجه اینکه گروهی که گناه اخلاقی را به یاد می آورد، کاهشی در احساس گناه گزارش کرد. محققان اشاره کردند که درد فیزیکی ممکن است احساسات منفی پس از اعمال خطا را بهبود ببخشد. آنها همچنین اشاره کردند که درد کشیدن ممکن است احساسات ندامت را به دیگران انتقال دهد و تنبیه بیرونی را کاهش دهد. اگرچه کاهش احساس گناه به این روش ممکن است تسکین دهنده باشد، اما خود تنبیهی تنها راه اصلاح یک خطا نیست. رفتارهای اجتماعی تر مانند عذر خواهی و جبران کردن ممکن است رفتار سالم تر و سازنده تری باشد.[1] ((به بار ارزشی مثبت واژه هایی همچون "رنج کشیده" در فرهنگ خودمان که معمولاً در خطاب به انسانی خوب به کار میرود دقت کنید))

3-     من قرار است رنج ببرم. جالب توجه اینکه برخی اوقات وقتی مردم انتظار رنج بردن را میکشند، انها رنج کشیدن را ترجیح میدهند، حتی اگر هیچ کار اشتباهی انجام نداده باشند. در یک مطالعه انجام شده توسط رونالد کامر و جیمز لارید، اکثریت شرکت کنندگانی که پذیرفته بودند یک کرم را بخورند (به عنوان بخشی از آزمایش)، وقتی که بعدا از آنها خواسته شد که میتوانند به جای خوردن کرم یک تکلیف طبیعی را انتخاب کنند، خوردن کرم را انتخاب کردند.

بسیاری از مردم معتقدند که دنیا دار مکافات بوده و عادلانه است، بنابراین اگر رنجی میبرند، فرض میکنند که شایسته آن هستند، یا حداقل باید آن را تحمل کنند. معتقد بودن به اینکه اتفاقات به دلیلی عادلانه رخ میدهد، میتواند آرام کننده باشد، اما همینطور که در این آزمایش نشان داده شده، ممکن است مانع تلاش برای حذف یا کاهش اشکال قابل کنترل رنج شود.

صرف نظر از موارد ذکر شده خود تنبیهی میتواند اشکال مختلفی داشته باشد از خود گویی منفی تا آسیب به خود. اگرچه خود تنبیهی میواند آرامش کوتاه مدتی داشته باشد اما میتواند عوارض جدی برای سلامتی داشته باشد. خود تنبیهی مزمن خصیصه تعدای از اختلالات روانی همانند اختلال شخصیت مرزی، افسردگی، و اختلال خوردن است.

منبع

http://www.psychologytoday.com/blog/in-love-and-war/201204/no-pain-no-gain-why-we-punish-ourselves



[1] به این مورد علاوه بر دردهای جسمانی حالت های روانی نامطلوب را نیز میتوان افزود. مثلا کسی که غمگین و تنها است و این غم و تنهایی را انتخاب کرده به عنوان عاملی در کاهش احساس گناهش.