روان شناسانه
نویسنده: سعید - ۱۳٩۱/٢/٢٢

کار پژوهشی گاهی مثل زدن یک تونل در دل کوه است. با محاسبات دقیق باید از اول بدانی که میخواهی چکار کنی و اگر طرحت را درست بریزی از همان جایی سر در می آوری که پیش بینی کرده بودی. اما همیشه این اتفاق نمی افتد. گاهی کار را شروع میکنی، پیش میروی و به انتها که نزدیک می شود، می بینی یک اشتباه کوچک در ابتدا موجب شده که کیلومتر ها دور تر آنچه که انتظار داشتی سردر بیاوری. حال آدم گرفته می شود، کل راه را باید دوباره بروی. دو سه روزی بود که این حال را داشتم. کار پژوهشی ام که مدت زیادی است رویش کار می کنم تقریباً شکست خورد. خوب شد امروز خبر خوبی دریافت کردم که کمی طعم شکست را از یادم برد. مقاله ارسالی ام برای اولین همایش ملی روانشناسی تربیتی پذیرفته شد. خوبی این خبر ها این است که آدم انرژی دوباره می گیرد تا راه های نمیه تمام را تمام کند. تمام مشقت ها را از یاد میبری و نقطه سر خط، دوباره شروع میکنی.