روان شناسانه
نویسنده: سعید - ۱۳٩۱/٦/۱۱

سال تحصیلی گذشته برای اولین بار آزمون سلامت روانی از تمامی دانش‌آموزان سال اول دبیرستان به عمل آمد که به حق یکی از حلقه‌های گمشده‌ی نظام آموزشی ماست. حرکتی امید بخش که می‌تواند راه‌گشای برنامه‌ریزی‌های آموزشی و درسی باشد.

یکی از مقولاتی که در آزمون سلامت روانی وجود داشت، سنجش سبک حل مسئله دانش‌آموزان بود. با نگاه گذرایی که به نتایج آزمون دانش‌آموزان چند مدرسه در شهر کرمانشاه انداختم، به جرأت می‌توانم بگویم که بیش از 50 درصد افراد سبک حل مسئله اجتنابی داشتند! یعنی اینطور افراد در روبرو شدن با مسائل زندگی به جای حل کردنشان، صورت مسئله را پاک می‌کنند و کلاً از روبرو شدن با مسئله اجتناب می‌کنند.

یک لحظه به ذهنم خطور کرد که شاید پدیده مهاجرت بسیاری از ایرانی‌ها به خارج از کشور ناشی از همین سبک حل مسئله اجتنابی باشد. فردی که نمی‌تواند با مسائل کشورش روبرو شود و برای حلشان دست به کار شود و استقامت به خرج دهد، صورت مسئله را پاک کرده و به طور کلی رخت رحیل می‌بندد تا از دست این همه مشکل که باید باید با آنها روبرو شده و شاید هم حلشان کند، رهایی یابد. جالب است که پای اکثر اینگونه افراد به خارج از ایران نرسیده دلشان برای کشورشان تنگ می‌شود و ندای ایران ایران سر می‌دهند. به نظرم تحقیق جالبی باشد که سبک حل مسئله مهاجران ایرانی را در کشورهای مختلف سنجید.

 

............................

پ.ن: قهر کردن یا بُغ کردن یکی از نمونه‌های بارز سبک حل مسئله اجتنابی است که در سنین نوجوانی و حتی بزرگسالی و در فرهنگ ما بسیار رایج است.